Aktualności

fundacja andrzeja wróblewskiego

Nagroda „Kolekcjonerstwo – nauka i upowszechnianie” im. Feliksa Jasieńskiego dla Fundacji Andrzeja Wróblewskiego

14.10.2021

Nasza wystawa i towarzysząca jej publikacja „Andrzej Wróblewski. Waiting Room” zorganizowana wspólnie z Moderna galerija w Lublanie i Instytutem Adama Mickiewicza została uhonorowana prestiżową nagrodą „Kolekcjonerstwo – nauka i upowszechnianie” im. Feliksa Jasieńskiego w kategorii instytucja za prezentację kolekcjonerskich zbiorów. Jesteśmy dumni i dziękujemy Kapitule za docenienie naszej pracy!

Wystawa „Różewicz i obrazy” w Galerii Opera

08.10.2021

Z okazji setnej rocznicy urodzin Tadeusza Różewicza otwarto wystawę „Różewicz i obrazy” w Galerii Opera znajdującej się w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej. Kurator wystawy Marcin Fedisz tak wyselekcjonował malarzy i ich dzieła, by zilustrować wieloletnie przyjaźnie poety ze środowiskiem. Na wystawie zobaczymy prace takich twórców jak Tadeusz Brzozowski, Maria Jarema, Ewa Kierska, Aleksander Kobzdej, Tadeusz Makowski, Kazimierz Mikulski, Jerzy Nowosielski, Jonasz Stern, Stasys Eidrigevičius, Jerzy Tchórzewski czy Andrzej Wróblewski.

Obrazy tych twórców zostały dopełnione słowami Różewicza. Dzięki współpracy z Fundacją Andrzeja Wróblewskiego na wystawie podziwiać można siedem prac na papierze artysty. Kilka z nich to szkice do Rozstrzelań oraz do „Matki z zabitym dzieckiem” – niektóre z nich nie były wcześniej eksponowane na wystawach, a znane jedynie z publikacji. Rysunki te pokazują kolejne etapy myślenia Wróblewskiego o cyklu Rozstrzelań, pokazują także niezrealizowane pomysły artysty. 

Projekt graficzny plakatu: Katarzyna Bobrowska
autor grafiki: Stasys Eidrigevičius

Galeria Opera. Teatr Wielki – Opera Narodowa, Plac Teatralny 1, Warszawa
Wystawa czynna od 8 października do 31 grudnia 2021.
https://teatrwielki.pl/dzialalnosc/galeria-opera/wystawy-202122/rozewicz-i-obrazy/

Wystawa „Zimna Rewolucja | Cold Revolution” w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki

06.06.2021

W Zachęcie – Narodowej Galeria Sztuki otworzyła się wystawa „Zimna Rewolucja | Cold Revolution” podejmująca tematykę rewolucji społecznej lat 50. Ważny element prezentacji stanowi kilkanaście dzieł Andrzeja Wróblewskiego: dwa słynne tuszowe cykle z 1953 roku „Żałobna wieść” oraz „Powódź w Holandii”, a obok nich płótno z cyklu „Rozstrzelań” – „Rozstrzelanie na ścianie, (Rozstrzelanie IV)” z kolekcji Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Wystawie towarzyszy publikacja „Cold Revolution. Central and Eastern European Societies in Times of Socialist Realism, 1948–1959”, w której znalazły się tekst Wojciecha Grzybały i Magdaleny Ziółkowskiej.

Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Plac Stanisława Małachowskiego 3, Warszawa
Wystawa czynna od 27 maja do 19 września 2021.
https://zacheta.art.pl/pl/wystawy/cold-revolution

Prof. dr hab. Marzenna Ciechańska o konserwacji prac na papierze

23.04.2021

O wieloletniej współpracy z Fundacją Andrzeja Wróblewskiego, w ramach której konserwację przeszło ponad 400 prac na papierze – w tym te pokazane na wystawie „Andrzej Wróblewski. Waiting Room” w Moderna galerija w Lublanie zorganizowanej we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza, opowiada prof. dr hab. Marzenna Ciechańska. W materiale profesor przybliża również sam proces konserwacji.

Wystawa „A Difficult Age. Szapocznikow – Wajda – Wróblewski” w Wilnie

20.03.2021

Wystawa „A Difficult Age. Szapocznikow – Wajda – Wróblewski”, która prezentuje twórczość Andrzeja Wajdy (1926-2016), Aliny Szapocznikow (1926-1973) i Andrzeja Wróblewskiego (1927-1957) została otwarta w prywatnym muzeum MO muziejus w Wilnie założonym przez parę kolekcjonerów Danguolė i Viktorasa Butkusów. 

fot. Rytis Seskaitis

Pierwsza odsłona kuratorskiej koncepcji Andy Rottenberg miała miejsce w 2018 roku w Muzeum Śląskim w Katowicach (więcej na: https://www.andrzejwroblewski.pl/aktualnosci-news/szapocznikow-wroblewski-wajda/)

„Jesteśmy bardzo dumni i cieszymy się z tej wystawy. Przedstawimy najwybitniejszych polskich artystów, których prace będzie można zobaczyć i podziwiać w jednym miejscu. Jedną z głównych przyczyn powstania tego projektu było dostrzeżenie, jak twórczość Andrzeja Wróblewskiego, który urodził się i wychował w Wilnie, jest nieznana Litwie – poza wąskim gronem specjalistów – i jak niezręcznie jest wciąż mówić o historii Wilna w zawirowaniach II Wojny Światowej” – mówi Milda Ivanauskienė, dyrektor MO muziejus. 

Wśród wystawianych prac znalazły się dzieła takie jak: Rozstrzelanie, (Rozstrzelanie II, Rozstrzelanie poznańskie), (Głowa mężczyzny na czerwonym tle), Zatopione miasta, (Zatopione miasto I), Rozstrzelanie, (Rozstrzelanie II, Rozstrzelanie poznańskie) i wiele innych.

Wystawę można oglądać w MO muziejus w Wilnie do 18 lipca.

MO muziejus, Pylimo 17, Wilno, Litwa
Wystawa czynna od 20 marca do 18 lipca 2021 roku.
https://mo.lt/en/ivykiai/a-difficult-age-szapocznikow-wajda-wroblewski/

Życie przemija, a sztuka trwa. Kolekcja Marii i Marka Pileckich – w Państwowej Galerii Sztuki

02.02.2021

Ponowne otwarcie muzeów sztuki i galerii to wspaniała wiadomość! Od dziś w Państwowej Galerii Sztuki w Sopocie można oglądać wybór dzieł z kolekcji Marii i Marka Pileckich – na wystawie zatytułowanej „Życie przemija, a sztuka trwa” znalazły się także dzieła Andrzeja Wróblewskiego.

Kolekcja Dzieł Sztuki Marii i Marka Pileckich to ważny element pejzażu polskich zbiorów sztuki współczesnej. Obrazy, rzeźby, grafiki, rysunki to szeroki wachlarz mediów i artystycznych wypowiedzi kilkuset twórców, również z poza naszych granic. Ale to co najbardziej charakterystyczne dla tej kolekcji to kręgosłup humanistyczno-egzystencjalny odwołujący się do wizji człowieka we współczesnym świecie. Pierwotny tytuł kolekcji – „Życie” – znakomicie to odzwierciedla. Wagę kolekcji zawsze potwierdzają nazwiska artystów znanych i uznanych, a tych jest tu pokaźna ilość. Znaczną część kolekcji zajmuje twórczość Jana Lebensteina. Mamy tu też takie nazwiska jak Andrzej Wróblewski, Franciszek Starowieyski, Juliusz Studnicki, Andrzej Strumiłło, Nikifor Krynicki, Jerzy Nowosielski, Eugeniusz Markowski, Maria Jarema, Jan Dobkowski, Edward Dwurnik, Zdzisław Beksiński, Kiejstut Bereźnicki, Adam Myjak i wielu innych wybitnych artystów. Jako kurator i autor kilku prac z tej kolekcji wraz Dyrektorem PGS Zbigniewem Buskim zapraszam do obejrzenia tej niezwykłej wystawy – pisze prof. Henryk Cześnik, kurator wystawy.

Państwowa Galeria Sztuki przy Placu Zdrojowym 2 w Sopocie
Wystawa trwa od 9 stycznia do 9 maja 2021 roku.
https://pgs.pl/zycie-przemija-a-sztuka-trwa-kolekcja-marii-i-marka-pileckich/

Wystawa „Andrzej Wróblewski. Waiting room” w wersji online

21.12.2020

Wystawa Andrzej Wróblewski. Waiting Room została otwarta 15 października 2020 w Moderna galerija w Lublanie, jednym z najbardziej prestiżowych muzeów sztuki nowoczesnej w Europie i potrwa do 10 stycznia 2021 roku. Dla tych, którzy nie mogą wybrać się do stolicy Słowenii, wystawa jest również dostępna w wersji online

Na wystawę Andrzej Wróblewski. Waiting Room składa się 121 prac artysty, które powstały głównie w latach 1955-1957. Wśród nich znajdują się dzieła inspirowane podróżą, którą Wróblewski odbył w 1956 roku z krytyczką sztuki Barbarą Majewską do Jugosławii. Bardzo dużą część wystawy stanowią obrazy nigdy wcześniej niewystawiane lub takie, które pokazano szerokiej publiczności po raz ostatni w 1958 roku. Poza pracami Wróblewskiego, na wystawie można zobaczyć dzieła artystów byłej Jugosławii, także tych, których Wróblewski spotkał osobiście, budujące wspólny kontekst i nawiązujące nierzadko bezpośredni dialog z polskim twórcą. Kuratorami wystawy są Magdalena Ziółkowska i Wojciech Grzybała z Fundacji Andrzeja Wróblewskiego oraz Marko Jenko z Moderna galerija. Ekspozycja oraz jej wersja online została przygotowana we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza.

Dzięki dedykowanej platformie internetowej waitingroom.andrzejwroblewski.pl, możemy wirtualnie przespacerować się po wystawie w 3D, obejrzeć wszystkie prace artysty zaprezentowane w 6 przestrzeniach Moderna galerija o łącznej powierzchni ponad 800 m2. Możemy również przeczytać wybór tekstów poświęconych ekspozycjiW serwisie są też dostępne filmy – wspomnienie Barbary Majewskiej o Andrzeju Wróblewskim i ich wspólnej podróży do Jugosławii jesienią 1956 roku, dokumentacja z otwarcia ekspozycji oraz komentarze kuratorów. Platforma waitingroom.andrzejwroblewski.pl dostępna jest w wersji angielskiej, a niebawem również w polskiej i słoweńskiej.

Uroczyste otwarcie wystawy „Andrzej Wróblewski. Waiting Room” w Moderna galerija w Lublanie

22.10.2020

15 października br. odbył się wernisaż wystawy Andrzej Wróblewski. Waiting Room w Moderna galerija w Lublanie, jednym z najbardziej prestiżowych muzeów sztuki nowoczesnej w Europie. Ekspozycja została uroczyście otwarta w obecności przedstawicieli Instytutu Adama Mickiewicza, Ambasady RP w Słowenii, polskich mediów, a także słoweńskiego świata kultury i sztuki. Wernisaż udało się zorganizować pomimo wzmożonego reżimu sanitarnego i ograniczonej restrykcjami liczby gości. Wszystkich zaproszonych, którzy tego dnia pojawili się na wydarzeniu, powitała Zdenka Badovinac – dyrektorka Moderna galerija.

To wielka radość, że możemy w Lublanie pokazać obrazy najważniejszego malarza Europy Środkowo-Wschodniej – mówiła.

Głos zabrał również Wojciech Grzybała – prezes Fundacji Andrzeja Wróblewskiego oraz Monika Grochowska – wicedyrektor IAM. Konsul RP, Kamila Duda-Kawecka odczytała list Ambasadora RP w Słowenii, Krzysztofa Olendzkiego.

Wspólnie z Magdaleną Ziółkowską i Marko Jenko, zadaliśmy sobie pytanie, jak przedstawić Wróblewskiego – historycznie z jednej strony oraz ponadczasowo, współcześnie z drugiej. Historycznym tłem są zaledwie 23 dni wyjęte z 30-letniego życia artysty. Te trzy tygodnie podróży do Jugosławii, na Południe, jak powie współtowarzyszka wyprawy, Barbara Majewska, zaowocują wspaniałymi dziełami – mówił w trakcie wernisażu Wojciech Grzybała.

Ekspozycja w Moderna galerija potrwa do 10 stycznia 2021 r. Współorganizatorem wystawy jest Instytut Adama Mickiewicza. 

Otwarcie wystawy „Andrzej Wróblewski. Waiting Room” już 15 października w Moderna galerija

04.10.2020

Już 15 października br. w Lublanie (Słowenia) odbędzie się wyjątkowe wydarzenie promujące twórczość Andrzeja Wróblewskiego – otwarcie wystawy Andrzej Wróblewski. Waiting Room. To trzecia zagraniczna prezentacja i jednocześnie pierwsza, która skupia się na ostatnich latach twórczości artysty. Na wystawę w Moderna galerija, jednym z najbardziej prestiżowych muzeów sztuki nowoczesnej w Europie, składa się ponad 120 dzieł Andrzeja Wróblewskiego z lat 1955–1957. Pośród nich dużą grupę stanowią obrazy niewystawiane nigdy wcześniej lub niepokazywane od ponad 60 lat. Ekspozycja jest największym przedsięwzięciem w 8-letniej historii działalności Fundacji Andrzeja Wróblewskiego, która realizuje misję promocji twórczości artysty w Polsce i na świecie. Realizacja wystawy możliwa jest dzięki współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza.

Andrzej Wróblewski. Waiting Room w Moderna galerija

Moderna galerija jest jednym z najstarszych i najbardziej prestiżowych muzeów w Europie Środkowej, które od kilku dekad inicjuje odważne projekty wystawienniczo-naukowe, poświęcone dziedzictwu powojennej Jugosławii i Europy Środkowo-Wschodniej. Wystawa Andrzej Wróblewski. Waiting Room potrwa w stolicy Słowenii 3 miesiące – do 10 stycznia 2021.

W sześciu przestrzeniach, których łączna powierzchnia wynosi ponad 800 m2, zostanie zaprezentowanych ponad 120 dzieł Andrzeja Wróblewskiego z ostatnich lat twórczości, tj. 1955–1957. Wśród nich znajdą się 3 znane obrazy: Poczekalnia I, Kolejka trwa, Poczekalnia II, (Ukrzesłowienie I), Nagrobek, (Nagrobek kobieciarza)[1], liczne gwasze, monotypie oraz kilkanaście wielkoformatowych prac powstałych na papierze pakowym. Znaczną grupę stanowią obrazy nigdy wcześniej niewystawiane lub takie, które pokazano publicznie po raz ostatni w 1958 roku.

To pierwsza zagraniczna prezentacja twórczości Wróblewskiego, w której zespół kuratorski w składzie: Magdalena Ziółkowska i Wojciech Grzybała z Fundacji Andrzeja Wróblewskiego oraz Marko Jenko z Moderna galerija, skupił się na ostatnich latach twórczości artysty. Okres ten symbolicznie rozpoczyna się 10 maja 1954 roku, z chwilą narodzin pierworodnego syna Andrzeja, zwanego w domu rodzinnym „Kitkiem”, zaś kończy w dniu śmierci Wróblewskiego 23 marca 1957 roku w Tatrach.

„Mentalność poczekalni”

Metaforyczną oś wystawy budują dwie symboliczne figury – ludzi przyszpilonych do krzeseł, w oczekiwaniu, zadumie, bezczasie, zdegradowanych, anonimowych i zdezindywidualizowanych. To „mentalność poczekalni”, jak nazwał ją Heiner Müller, niemiecki dramaturg – charakterystyczna dla doświadczenia komunizmu Europy Środkowo-Wschodniej. Magdalena Ziółkowska wyjaśnia: „Wystawę potraktować można jako próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego po ponad 70 latach warto wrócić do podróży do Jugosławii, której artysta doświadczył w 1956 roku. Dla niektórych będzie to analiza rządowych dokumentów, wnikliwe przyjrzenie się zebranym faktom, czy też lektura dziennych wpisów w kalendarzyku. Dla innych będzie to podróż pełna domysłów i hipotez, podróż okryta tajemnicą”. I choć codzienność życia w Jugosławii za czasów Tito tak dalece odbiegała od warunków ekonomicznych i sytuacji społeczno-artystycznej PRL-u i innych krajów zza żelaznej kurtyny, ustawienie takiej perspektywy pozwala na podjęcie bardziej uniwersalnych tematów związanych z moralną egzystencją, reżimem ciała, pracą uczuć i żałoby.

Sześć tematów

Wystawa porusza się wokół sześciu tematów. Pierwszym, którego bohaterem są delegaci, jest rekonstrukcja podróży, którą Wróblewski odbył między 30 października a 21 listopada 1956 roku
z krytyczką sztuki Barbarą Majewską do Jugosławii. Delegatami są oczywiście Barbara Majewska i Andrzej Wróblewski. „Artysta wyruszył w podróż w momencie głębokiego kryzysu osobistego, który zmusił go do zrewidowania własnej postawy artystycznej. W tym sensie, jak zauważyła Barbara Majewska, »była to nie tylko podróż w aurze polskiego Października, lecz podróż na Południe«. Innymi słowy, była to podróż, w trakcie której Wróblewski i Majewska przeżywali wyjątkowe doświadczenia zmysłowe: »inne formy wzgórz, inne zapachy, inna roślinność, inne światło, inne budowle, inni ludzie«” . Kuratorzy zgromadzili tu liczne archiwalia, fotografie, dokumenty, jak i dzieła artysty, w których można odnaleźć bezpośrednie inspiracje jugosłowiańską sztuką współczesną, postaciami takimi jak Lazar Vujaklija, ale także krajobrazem, folklorem, lokalną architekturą i „stećci” – rzeźbionymi nagrobkami kamiennymi znajdującymi się w tej części Europy. „Wiele prac powstałych po tej podróży cechuje uderzająca atmosfera oczekiwania – czy może przerażające poczucie – śmierci. Część z nich skupia się na motywie nagrobków, pogrzebów, inne na petryfikacji lub uprzedmiotowieniu ludzkiego ciała.”

Ich zwieńczeniem jest monumentalne płótno Nagrobek, (Nagrobek kobieciarza), którego bohater, kobieciarz, jest pełen sprzeczności. Motyw kobieciarza jest drugim tematem wystawy. Postać ta jest przewodnikiem po zbiorze 86 monotypii, powstałych najpewniej na przełomie 1956/1957 roku. Na wystawie zobaczymy aż 33 z 35 odnalezionych dotąd monotypii artysty. To właśnie w tej technice Wróblewski przywołuje wątki obecne w jego wczesnej twórczości – ryby, konie, skrzypce, pojazdy czy postać szofera; ale jednym z nich mocno zajmującym uwagę artysty jest kobiece ciało przekształcane na niezliczone sposoby i przedstawiane z wieloma atrybutami. Z racji odwołania do wszystkich najważniejszych tematów poruszanych przez Wróblewskiego, zbiór ten zwany jest artystycznym testamentem artysty.

Trzecią kwestią podejmowaną na wystawie, po której oprowadza widza ukrzesłowiony – bardziej widmo niż bohater – jest temat oczekiwania, hipnotyzujący inwentarz poczekalni, kolejek i ukrzesłowień. Dzieł, które artysta pokazał jeszcze za życia na III Wystawie Dyskusyjnego Salonu Plastyki „Po Prostu” w sierpniu 1956 roku oraz przedstawień kobiet i portretów młodej modelki. 

Kolejna część wystawy, której bohaterkami są matki i córki, karmicielki, opiekunki, kochanki oraz żony, poświęcona jest atmosferze życia domowego i codzienności macierzyństwa. Liczne portrety żony, kobiece akty, wnętrza krakowskiego mieszkania artysty i pracowni zostają umieszczone w dialogu ze słynnym płótnem Matki, Antyfaszystki zgłoszonym przez artystę na Ogólnopolską Wystawę Młodej Plastyki „Przeciw wojnie – przeciw faszyzmowi”, zorganizowaną w ramach V Światowego Festiwalu Młodzieży i Studentów latem 1955 roku.

Oddzielną przestrzeń przeznaczono na prace zorganizowane wokół motywu chłopca – bardzo ważnego i nierozpoznanego na szeroką skalę tematu w późnej twórczości artysty, na czele ze słynnym obrazem Chłopak na żółtym tle, Model, (Chłopczyk).

W ostatniej części wystawy zaprezentowano prace artysty, z których wyłania się postać protagonisty – bohatera o dwojakiej naturze, zmierzającego w nieznane, poza horyzont, gdzieś przed siebie, w ponadczasowym pojeździe. Czasami jest on szoferem, innym razem – pasażerem. Jak pisze Branislav Dimitrijević w swoim eseju „Rückenfigur Wróblewskiego”, ta postać o podwójnej naturze jest także literackim bohaterem poezji Różewicza, Apollinaire’a i Lorki – wizualnie nieprzekładalna, ale przepełniona sugestywnym nastrojem.

Wystawę poprzedził trzyletni projekt konserwatorski prowadzony przez Fundację Andrzeja Wróblewskiego i profesor Marzennę Ciechańską z warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W jego ramach przeprowadzono konserwację 70 obiektów na papierze, które stanowią większość wystawionych  w Lublanie prac, będących własnością prywatnych kolekcjonerów. Poza obrazami, gwaszami, monotypiami, rysunkami ołówkiem i tuszem autorstwa Wróblewskiego, na wystawie pojawią się dzieła artystów z byłej Jugosławii, także tych, których Wróblewski spotkał osobiście, budujące wspólny kontekst i nawiązujące nierzadko bezpośredni dialog z autorem Kolejek i Ukrzesłowień.

Katalog

Wystawie towarzyszy katalog pod tym samym tytułem, wydany w języku angielskim, z siedmioma esejami krytycznymi Ivany Bago, Branislava Dimitrijevića, Wojciecha Grzybały, Marko Jenko, Ljiljany Kolešnik, Ewy Majewskiej i Magdaleny Ziółkowskiej. Publikacja zawiera również prezentację archiwaliów, zdjęcia z podróży Wróblewskiego i Majewskiej oraz reprodukcje 220 prac artysty. Katalog współwydawany i dystrybuowany jest przez prestiżowe niemieckie wydawnictwo Hatje Cantz.

Partnerem wydania katalogu i współorganizatorem wystawy jest Instytut Adama Mickiewicza.

Wirtualny spacer

Dzięki dedykowanej platformie internetowej waitingroom.andrzejwroblewski.pl, możemy wirtualnie przespacerować się po wystawie w 3D, obejrzeć wszystkie prace artysty zaprezentowane w 6 przestrzeniach Moderna galerija o łącznej powierzchni ponad 800 m2. Możemy również przeczytać wybór tekstów poświęconych ekspozycjiW serwisie są też dostępne filmy – wspomnienie Barbary Majewskiej o Andrzeju Wróblewskim i ich wspólnej podróży do Jugosławii jesienią 1956 roku, dokumentacja z otwarcia ekspozycji oraz komentarze kuratorów.


[1] W nazewnictwie dzieł zastosowaliśmy rozróżnienie tytułów autorskich od tytułów nadawanych po śmierci artysty przez matkę, Krystynę Wróblewską (1904–1994), kuratorów i badaczy. Jako pierwszy, jeśli istnieje, podajemy tytuł autorski zapisany bez nawiasów; tuż za nim, w nawiasie okrągłym tytuł opublikowany w 1958 roku przez matkę artysty.

[2] Branislav Dimitrijević,„Folklor, nowoczesność i śmierć – wizyta Wróblewskiego w Jugosławii”, [w:] „Unikanie stanów pośrednich. Andrzej Wróblewski (1927–1957)”, red. Wojciech Grzybała, Magdalena Ziółkowska, Warszawa 2014, s. 494.

[3] Tamże, s. 484.


Materiał prasowy:
PL | EN

Więcej informacji:
Anna Krzyżanowska
akrzyzanowska@andrzejwroblewski.pl
+48 501 308 880